Պրիվոլնոյե

kin

Վանաձորի խաչմերուկին. Ստեփանավան գնացող անգլերենի ուսուցչուհին

1. ճանապարհին

Սոխաձև գմբեթով ռուսական եկեղեցին ի՞նչ գործ ունի դուխաբորների գյուղում: Դուխաբորները Ուղղափառ եկեղեցուց առանձնացան հենց եկեղեցին չընդունելու համար:

Դարուփոսով ճանապարհի վերջում դիմացներս բացվում է Պրիվոլնոյեն՝ կարմիր կղմինդրե տանիքներով տներ, կենտրոնում ռուսական եկեղեցին:

«Վաղը հետ գալուց կբերե՞ս»,- դպրոցի մոտ իջնելիս հարցնում եմ վարորդին:

«Էս գնով չեմ բերի, սաղ մաշնեն տվեց ավիրեց»:

«Համաձայն եմ, ինչքանո՞վ»:

«Վեց հազար»: Այսինքն մինչև Վանաձոր 6-ով, իսկ մինչև Ստեփանավան 2-ի տեղը 3,5 հազար ա ստացվում:

Ռոբի համարը գրեցի, հաստատ կզանգեմ, թե չէ, էս կորած գյուղից ո՞նց պիտի հասնենք Վանաձոր:

Պրիվոլնոյեի ճամփին հասկացա, որ վարորդը լավ քաշվել ա: Խեղճ ժիգուլին ինչքան էլ դանդաղ էր գնում, մեկ ա, վեր ու վար էր թռնում իր փափուկ մասերը խփելով դարուփոսերին: Ռոբը խամ էր, Վանաձորի տաքսու վարորդ, Պրիվոլնոյե գյուղի անունը առաջին անգամ մեզնից էր լսում:

(далее…)

28.03.2014 at 10:29 Оставить комментарий

Սահմանազանցներն են. Ցուցահանդես ընդհատակում՝ «Մենակության շտամպը»

Բայոնսը. ինքն իրենով հիանալու զգացումը կոտրվում է քյառթու հասարակության «վաննայում»

Բայոնսը. ինքն իրենով հիանալու զգացումը կոտրվում է քյառթու հասարակության «վաննայում»

Ինչպես նրանց կյանքն է կիսագաղտնի, ընդհատակում, այնպես էլ նրանց մասին պատմող լուսանկարների ցուցահանդեսն էր ընդհատակում՝ մի օր վառվեց հանդիսատեսների հայացքում ու անհետանացավ:

Նազիկ Արմենակյանի «Մենակության շտամպը» լուսանկարների ցուցահանդեսը, որ ներկայացնում է տրանսգենդերներին՝ կնոջ կյանքով տղամարդ ծնվածներին, երևանյան բնակարաններից մեկում մի օրվա կյանք ունեցավ՝ Դեկտեմբերի 13-ին,  այն ընտրյալների համար ովքեր դարչնագույն երանգ ստացող երկրում կարողանում են  զարմանալ ու հիանալ անծանոթ աշխարհների մասին պատմող պատկերներով:

Սա արդեն երկրորդ ցուցահանդեսն է ընդհատակում:  Երեք ամիս առաջ ևս մի ընդհատակյա ցուցահանդես եղավ, Սամվել Սաղաթելյանի «Տռանս-ռոմանսը»(տես «Արվեստը անցնում է ընդհատակ. Սամվել Սաղաթելյանի «Տրանսռոմանս» շարքը»): Թեմաները նույնն են՝ տռանս՝ սեռային անցում՝ սահմանազանցութունը, բայց կոնտեքստներն են տարբեր: Այս անգամ արվեստի հրճվանքի փոխարեն դոկումենտալ դրաման է:

(далее…)

19.12.2013 at 22:16 Оставить комментарий

Եվրոմայդանը, Քեյմադան և Երևանի առաջին ձյունը

Մառլոն Բրանդոն Ուոլքերի դերում

Մառլոն Բրանդոն Ուոլքերի դերում

«Էս Կիևի դեպքերի պահո՞վ ա»,- հարցրեց Մերին երբ ստացավ ինձնից «Քեյմադա» ֆիլմի լինքը:

«Ինչ իմացա՞ր»,-զարմացա, դեռ նույնիսկ առաջին վայրկյանները չէր հասցրել նայել, բայց  ֆիլմի ու Մայդանի զուգահեռը կռահել է:

«Դե Երևանի առաջին ձյան հետ վաբշե կապ չուներ»:

Ուրեմն, եթե Գերմանիայում ժամանակավոր տարագրության մեջ ես, ապա Հայաստանից եկող լինքերը կամ Երևանի առաջին ձյան մասին են կամ Մայդանի:

Բայց եթե ուզեմ, նաև հեռավոր կապ կգտնեմ Երևանում առաջին ձյան ու «Քեյմադա» ֆիլմի մեջ  ուր ձյան նշույլ անգամ չկա:

Կապը Օրհան Փամուկի «Ձյունը» վեպն է, որտեղ հերոսներից մեկը՝ արմատական իսլամիստ Լաջիվերթը բանտախցում պատմում է ֆիլմի մասին:

(далее…)

10.12.2013 at 10:23 Оставить комментарий

Այլախոհի ժամանակը կամ Շանթի հեղափոխությունը

― Է՜յ, նավավար, ի՞նչ ես անում,

Ո՞ւր ես նստում դու նավակ,

Սև ամպերն են, տե՛ս, բարձրանում,

Դեպի երկինք կապուտակ:

Երբ Շանթը մահակը ձեռքին, Գայ Ֆոքսի դիմակը թիկունքին օպերայի հրապարակից քայլերն ուղղեց Մաշտոցի պողոտա, նավավար երգն էր մտքիս մեջ նրան ուղեկցում՝ ի՞նչ ես անում Շանթ, ուր ես գնում օրենքի դեմ, տես ամբողջ ոստիկանությունը ոտքի է կանգնել, քեզ խփելու են, բռնեն, ջարդեն, նստացնեն, կերած-խմած երկրի տերերը քմծիծաղ կտան՝ ո՞վ դառար, որ բենզինի շշով հեղափոխության ես դուրս եկել:

(далее…)

11.11.2013 at 00:00 Оставить комментарий

Արվեստը անցնում է ընդհատակ. Սամվել Սաղաթելյանի «Տրանսռոմանս» շարքը

«Տրանսռոմանս». հաճույք են ստանում և իշխողը և հպատակը

«Տրանսռոմանս». հաճույք են ստանում և իշխողը և հպատակը

Մուտքի դամաֆոն վեցերորդ կոճակը կսեղմես, բարձրախոսը կասի՝ «երրորդ հարկ» ու մուտքի դուռը չխկալով կբացվի: Ընդհատակյա ցուցհանադե՞ս, գաղտնագետների  խորհրդավոր ծե՞ս. Սեպտեմբերի 12-ին Սամվել Սաղաթելյանի «Տրանսռոմանս» ցուցհանդեսը Շագա Յուզբաշյանի Սայաթ-Նովայի բնակարանում երկու հանգամանք դարձնում է ընդհատակյա. Որ ցուցասրահները մերժել են ցուցադրել այն և որ այնպես պետք է մտնել մուտք, որ Շագայի հարևանի՝ օլիգարխ-պատգամավորի կինը չիմանա, նա ահավոր զայրանում է, երբ մուտքում առանց իրեն հաշիվ տալու ճանճ է տզզում. իսկ ցուցհանդես կազմակերպել իր մուտքի բնակարանում, ո՞նց հանդուրժես, հո բարդա՞կ չի, բնակելի շենք է: Նա ամեն օր ստուգում է մարմարափայլ մուտքում իր ձմեռային այգու ծաղիկների վիճակը, և աստված չանի, եթե մի ծաղիկ պակասած լինի, կասկածը էլ ո՞ւմ վրա կընկնի՝ մուտքի բոլոր բնակարանները գնել են, մնացել է Շագայինը ու մի տատիկինը: Տատիկի մոտ գնացող-էկող չկա, միայն աղջիկը, նա չէր տանի ծաղկամանը, իր հյուրերն էլ դիշովկա չեն, որ ծաղիկ գողնան, մնաց ո՞վ՝ Շագայի բոմժ ընկերները:

Ու գալիս են տարեց ու պատանի պրադվինուտիները իրենց մուտքի թույլտվությամբ՝ յուրաքանչյուրը իր խմիչքով՝ Ղարաբաղի քաշած դեղնավուն օղի ու պեչատնի արաղներ ու հայկական էժանագին գինիներ, գալիս են բնակարանային ցուցահանդես, անընդհատ հնչում է դամաֆոնի տնգոցը, Շագան չի հասցնում բոլորին պատասխանել, հոգ չէ, Շագ ջան, դու ազատ վայելիր բնակարանիդ արվեստային օծումը, հյուրերդ արդեն անգիր գիտեն ինչ պիտի ասեն՝ երրորդ հարկ, և ինչ պիտի անեն՝ սեղմեն կոճակը(80-ականների վերջի արվեստագենտերի ցուցահանդեսի «երրոդ հարկ» փոխաբերական անվանումը, իրականություն դարձավ Շագայի երրոդ հարկում):

(далее…)

17.09.2013 at 11:38 Оставить комментарий

Ռուբեն փաշայի վերադարձը

Ռուբեն փաշա

Ռուբեն փաշա

Ուզում եմ խմեմ Ռուբեն Տեր-Մինասյանի վերադարձի համար: Չգիտեմ, կա՞ աշխարհում մեկ ուրիշ ժողովուրդ որ այդքան ողբերգությունների, կորուստների, ու համ էլ ձեռքբերումների միջով անցած լինի: Կան գործիչներ, որ քսաներորդ դարի առաջին կեսի բոլոր վերուվարումները հայ ազգի հետ իրենց մեջ են կրել, նրանցից էր Ռուբեն Տեր- Մինասյանը»:

«Շուտ-շուտ պրծի»,-մոտիկ նստած ձեռով ա անում՝ Սամվելը՝բժիշկ մարդ, որ Հայաստանից գնացել ա մի քսան տարի առաջ, հիմա էկել թոռան կնունք ա նշում: Բայց հարցն էն ա, որ մանուկ Սամվելը նրա թոռը լինելուց բացի Ռուբեն Տեր-Մինասյանի ծոռն ա՝ Հայաստանի հանրապետության հիմնադիրներից  մեկի, հայոց վերջին շրջանի պատմության առանցքային դեմքերից մեկը՝ հեղափոխությունների, ապստամբությունների, արյան, պաշտպանության, դիմադրության, միջով անցած, հասած մինչև 18 թվի Հայաստանի անկախության հռչակումը ու երկրին միս ու արյուն տվողներից մեկը, պաշտպանության նախարար, որ հետո դառնում է վտարանդի ու հետո էլ Սփյուռքում շարունակում գործունեությունը, գրում յոթ հատոր հուշեր՝ «Հայ հեղափոխականի մը հիշատակները» մինչև իր վախճանը Փաիրզում՝ 1953թ.: Սամվելի աղջիկը՝ Էվելինան ամուսնացել է Ռուբենի թոռան՝ Վահեի հետ և անցյալ տարի ունեցել են Սամվելին:

Ուզում էի ասել, թե՞ ասեցի՝ մենք որ էստեղ Պտղնիի ձորում, Բելաջոյում քեֆ ենք անում նաև Ռուբեն Տեր-Մինասյանի շնորհիվ է, նա էն անշնորհակալ գործն է արել, որը երբեք չես թմբկահարի, չես գովազդի, բայց առանց որի Հայաստանը չէր դառնա հայերի հայրենիքը: Չթողղեց: Այ քեզ պատմություն, ես ծանր տեղս թեթևացնեմ վեր կենամ կենաց ասեմ, էս մարդը ինձ ընդհատի՞:

(далее…)

29.08.2013 at 19:05 Оставить комментарий

Սահակյանի «Այդ ես չեմ» ֆիլմը. աղջկա ու հոր այս հանդիպումը

Ես պատրաստվում եմ փոխել անունս

Ես պատրաստվում եմ փոխել անունս

Իրար հաջորդող տարբեր ֆորմատներով ու գույներով կադրերի` Ճաքած հեռախոսի խցիկով տեսագրությունների, հիշողության պատկերների, հեղինակի տեսախցիկի, Էվրիդիկեի թղթե ֆիգուրների անիմացիայի պատկերային բազմազանությունը կամ բազմաձայնությունը հանդիսատեսին այնպես է գրավում, որ ուզում ես ֆիլմը շարունակվի: Հեղինակի հաճո՞ւյքն է փոխանցվում, ստեղծագործական հաճույքը, որ իր զգացողությունները պատկեր է դարձնում, անձնավորում, բազմացնում, դերաբաշխում ու տեղադրում տարածության մեջ` Ալավերդի աղքատ ու լքված քաղաքում:

Աղջիկը՝ իր ճաքած հեռախոսի խցիկով, մայրը` հիշողության պատկերներով և հեղինակն իր տեսախցիկով. կամ հեղինակը՝ մեկ Էվրիդիկեն է, մեկ` մայրը, և մեկ էլ` արվեստագետը, ով ֆիլմի հայերեն վերնագիրը դրել է՝ «Այդ ես չեմ»:

(далее…)

20.07.2013 at 12:21 Оставить комментарий

Предыдущие записи


Рубрики

դրոշմ

Armen Shekoyan Art bottle DIY բար gay Georgia homosexual Jehovah’s Witnesses Literature ԱՄՆ Ազգ Ամերիկա Արթուր Իշխանյան Արմեն Շեկոյան Արտյոմ Խաչատրյան Արցախ Բունիաթյան Բյուրակն Անդրեասյան Եհովայի վկա Զանգիլան Լալա Ասլիկյան Լաչին Լևոն Ջավախյան Լևոն Տեր-Պետրոսյան Կարեն Ղարսլյան Կրիշնա գիտակցություն Համշեն Հայ առաքելական եկեղեցի Հայկական ժամանակ Նաիրի Հունանյան Շուշան Ավագյան Ոսկե ծիրան Ռաֆիկ Ժամկոչյան Ռոբերտ Քոչարյան Ռուբեն Մանգասարյան Սահակաշվիլի Սերժ Սարգսյան Սիրիա Վահե Բերբերյան Վիոլետ Գրիգորյան Վրաստան Տիգրան Սարգսյան Րաֆֆի Հովհաննիսյան Ցեղասպանություն Քաշաթաղ անմազ արձակ արվեստ արտագաղթ արտագնա աշխատանք բանակ բանաստեղծություն գրականություն գրաքննություն երեխաներ ժամանակակից արվեստ իրավունք լեսբուհի խղճի ազատություն կին կրթություն կրոն հոգևորական հոկտեմբերի 27 հոմոսեքսուալ միասեռական շիշ հավաքող սահմանադրություն սեփականության իրավունք ցմահ դատապարտված փախստական փոքրամասնություն քաղաքականություն քաք ֆաշիզմ ֆիլմ

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 3 220 other followers

արխիվ

twitter-ը ցույց կտա վերջին թարմացումները

  • Սահմանազանցներն են. Ցուցահանդես ընդհատակում՝ «Մենակության շտամպը» wp.me/sP13M-menak 2 days ago
  • newsbook.am/?p=29969&l=am%…... fb.me/2iq19gFXT 6 days ago
  • «Գնչուները, մուրացկանություն են անում և եթե կոռեկտ արտհայատվեմ, ոչ ադեկվատ են իրենց պահում,- կոնֆերանսի իր... fb.me/28dOOHsWI 6 days ago
  • Ռեստորանում կողքս էլ Թամարան է՝ գնչուհին, որ ցերեկը փողոցներում բախտ է բացում, իսկ հիմա Ռիման նրա բախտը բացեց՝... fb.me/6sOnf935r 1 week ago
  • -Իսկ Աքրամ Այլիսիլին ձեր համար դավաճա՞ն ա: -Նե մնոշքո փռեթացել, նո նեմնոշքո: օն խաթել նօփելովսկւըւ փալուչաց: օն... fb.me/6O6otWzZP 1 week ago

Отслеживать

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 3 220 other followers