Սև բլոկ. Պատմություն բռնության և սիրո մասին

Դուք կարող եք ինքներդ ձեզ հարց տալ, թե արդյո՞ք կարելի է բռնություն համարել ունեցվածք ու առարկաներ ոչնչացնելը: Իսկ եթե հենց էդպես էլ կա, ո՞վքեր են արդյոք իրական վանդալները: Մի քանի գրասեղան ու ապակի կոտրողնե՞րը, թե՞ նրանք, որ թալանում ու ավիրում են մեր մոլորակը:

Continue Reading 13.07.2016 at 09:00 Оставить комментарий

ՀՆԴԿԱՍՏԱՆ ԻՄ ՍԵՐ

— Կարոտում եմ Հնդկաստանը:

— Ինչն եք կարոտում:

— չգիտեմ, կարոտում եմ:

— որ մտածեք, կոնկրետ կիմանաք ինչն եք կարոտում:

Ուրեմն, մտածեմ: Արշալույսը հոգեբան է, ու գիտի, որ ամեն զգացմունք էլ կարող ես բացատրել, թե ինչից է առաջացել: Չորս ամիս աշխատել է  Մոմբայի համալսարանում, հիմա էլ գնալու է Բանգալոր չորս ամսով: Հնդկաստանի սերը մեզ բերեց Սիրահարների այգի:

— Կարոտել եմ ձեռքով ուտելը: Վրիդնավանում տաճարում, պրասադ(Աստծո մուրտիին՝ արձանին առաջրկված կերակուրը, որ հետո բաժանում են մարդկանց) էին բաժանում, գդալ չունեի, որ ուտեմ:  Բոլորը ձեռքով էին ուտում: Վերջը ինչ-որ տեղից գտա: Լավ, էս մի անգամ գդալ գտնվեց, բա հետո՞ ինչ անես: Տաճարներում պրասադի համար մետաղե ափսեները շարված են, բայց գդալ չկա: Ճաշարաններում էլ, ճիշտ ա, գդալ կա, բայց հնդիկները ձեռքով են ուտում: Ես էլ սկսեցի ձեռով ուտել, մեկ էրկու, սկզբում դժվար էր, մատներիդ մեջ հավաքես բրինձը կամ դալը, տանես բերանդ էնպես, որ չթափվի, գլուխդ ես իջացնում, ափսեն մոտեցնում: Բայց հետո սովորեցի, դիք նստած, ափսեն հատակին, հանդարտ մատներով բրինձը հավաքում, տանում ես բերանդ:  Ու մեկ էլ զգում ես որ ինչ որ ավելորդությունից ազատվել ես:

1navadvip1

Պրասադ Նայարանա Գոսվամի Մահարաջի տաճարում

Կարոտել եմ հատակին նստելը: Դե տաճարներում պիտի գետնին նստես: Երկար խսիրը գցում են  ու շարքով, խելոք իրար կողք-կողքի նստում են հնդիկները՝  մետաղե ափսեն դիմացները, ճաշ բաժանողները շերեփով ճաշը լցնում են ափսեիդ մեջ: Առաջին անգամ երբ պրասադի էի, կողքս նստած մի եվրոպացի նկատողություն արեց, որ ափսեն խսիրի վրա էր հայտնվել, չգիտեմ ինչի, ափսեն պիտի խսիրին չդիպչի: Բայց հետո հասկացա, որ եվրոպացու քթիմազություն էր: Ամիսների ընթացքում նկատեցի, որ ափսեն կկպնի խսիրին, չի կպնի, ոչ մեկի պետքը չէր:

(далее…)

26.06.2016 at 09:44 Оставить комментарий

Իմ կորցրած ծովը գտա նամակի մեջ

«Հիմա ընկել ծով եք, ուզում, ծով ունեիք, չուզեցիք, ասիք մեզ պետք չի»,- հենց մի քիչ խմում էր, ասում էր ընկերս:

90-ականների կեսերն էր, ոչ նորմալ գործ կար, ոչ փող, ոչ հեռանկար, Երևանից դուրս ամենահեռուն, որ գնայինք Ծաղկաձորն էր, կամ, ասենք, Գյումրի ու վերջ: Ծովը երազանք: Էրկու կոպեկ փող ընկներ ձեռներս, խմիչքի էինք տալիս, որ կյանքի իմաստը մի քիչ հասկանալի դառնար: Իսկ երբ մի բաժակից հետո, հասկանում ես, որ արժի ապրել նույնիսկ սոված, ցուրտ, մութ անկախ Հայաստանում, ընկերս սկսում էր հեգնել նրանց ովքեր երկիրը քանդեցին, այսինքն հայրենասերներին:

(далее…)

25.06.2016 at 16:06 Оставить комментарий

Լուսանկարը և հարցազրույց վարողը

Գեներալ-գնդապետ Գուրգեն Դալիբալթայանի մահվան կապակցությամբ լուսանկարիչ Գերման Ավագյանը իր ֆեյսբուքյան էջում տեղադրել է Քելբաջարում իր արած Դալիբալթայանի լուսանկարը մակագրությամբ Генерал Гурген Далибалтян дает интервью в Кельбаджаре. Первые числа апреля 1993 года, հայերեն՝ «Գեներալ Գուրգեն Դալիբալթայանը հարցազրույց է տալիս Քյալբաջարում»: Թե՞ ում է հարցազրույց տալիս, չի գրել, լուսանկարում երևում է հարցազրույց վարողի ձեռքը մեջը ձայնագրիչ: Չի գրել, չի գրել, իր գործն է: Բայց մեկ էլ Ավագյանը լուսանկարի տակ մեկնաբանություններում գրում է Кстати, это был самый немногословный собеседник:), հայերեն՝ «ի դեպ, նա ամենասակավախոս զրուցակիցն էր» և ընթերցողը կերազրակացնի, որ հարցազրույց անողը ինքն է եղել՝ Գերման Ավագյանը, որ հարցազրույց է արել ուրեմն գիտի Դալիբալթայանը շատախո՞ս էր, թե՞ քչախոս: Ուրեմն, այդպես չէ, ինքը չէր կարող իմանալ, քանի որ ինքը չի արել հարցազրույցը, նա միայն լուսանկարում էր: Իրականում Դալիբալթայանը այդ օրը ոչ շատախոս էր ոչ քչախոս, նորմալ պատասխանում էր հարցերին:

Ուրեմն, իմ արխիվում պահպանվել է լուսանկարի մեկ այլ տարբերակ՝ ուր պարզ է դառնում թե ում ձեռքն է երևում կադրում: Հարցազրույցը ես եմ անում, և թե ինչպիսի զրուցակից է Դալիբալթայանը, կարող են եզրակացնել իմ արած հարցազրույցից, որը տպվել է «Զինվոր» շաբաթաթերթի 1993թ ապրիլի 22-ի համարում, և որը այժմ վերատպվեցի tert.am-ում՝ «Դալիբալթայանը Քելբաջարում» :

Թե ինչպես է  մշակել Դալիբալթայանի լուսանկարը, չեմ կարող ասել, մանսագետները ավելի լավ կասեն, նույն պահին նույն լուսանկարչի արված երկու լուսանկարներից կարելի է ենթադրել, որ հարցազրույց անողը հանված է: Այդ ենթադրությունը ավելի է հիմնավորվում այն փաստով որ Քելբաջարում արված մեկ այլ լուսանկարում էլ իմ դիմանկարի տեղը դրել էր իրենը, տես «Կեղծարար լուսանկարիչներ»-ում:

 

dalibalt ger

Գերման Ավագյանի հրապարակած լուսանկարը

 

 

 

 

 

 

 

Դալիբալթյան6

իմ արխիվում պահպանված տարբերակը

07.09.2015 at 13:48 Оставить комментарий

Ոսկե ծիրանում «Մանդարիններ» և «Խենթ պատմություն», մալյարություն և կինո

կադր «Մանդարիններ» ֆիլմից. Ահմեդը և ռուս վարձկանը դեմ դիմաց

կադր «Մանդարիններ» ֆիլմից. Ահմեդը և ռուս վարձկանը դեմ դիմաց

«Մանդարիններ» ֆիլմի տասներորդ րոպեից արդեն հայտնի էր, թե ինչ է լինելու. փոխհրաձգությունից վիրավորված երկու կովկասցի թշնամիները, որոնց փրկել ու իր տանը խնամում է էստոնացին, պիտի ընկերանան, ախպերանան ու իրար պաշտպանեն իրենց վրա հարձակվողներից:

(далее…)

17.07.2015 at 10:15 Оставить комментарий

Հնդկաստան. ահա բազմազանության ակունքը

Նավադվիպ քաղաքը սրբավայր է Կալկաթայի մոտ. այսպիսի աստված

Նավադվիպ քաղաքը սրբավայր է Կալկաթայի մոտ. այսպիսի աստված

Բանգալոր-Կալկաթա գնացքում մի օրից ավել չըխկ-չըխկում ենք, կարծեմ մոտ 30 ժամ, խցկված, գիշերը վագոնի մեր բաժանմունքում 11 հոգի, վագոնի միջանցքի մի կողմում՝ երեք հոգի, մեկը վերևը, երկուսը ներքևը՝մեր ու երեխա, միջանցքի էս կողմում ութ հոգի, երկու կողմում երեքական նառերին պառկած են, մի նառին էլ երկու հոգի, ուրիշ մեր ու երեխա:

(далее…)

15.07.2015 at 09:23 Оставить комментарий

Ըմբոստության տրոյական ձիերը կամ բյուջեն ո՞ւմ գրպանն է

Հստակ պահանջը. լուս.՝ Նարեկ Ալեքսանյանի, Hetq.am

Հստակ պահանջը. լուս.՝ Նարեկ Ալեքսանյանի, Hetq.am

Պերմյակովին հանձնում են փողո՞վ, էլեկտրաէներգիայի թանկացման դիմա՞ց: Սա ռուսների՞, թե՞ Սերժ Սարգսյանի խելքի բանն է: Կարծում եմ Սերժի, ով երբեք չի փորձելու ընկալել, որ Պերմյակով հանձնելով մարդկանց գրպանը էն գումարը չի մտնելու, որով կարողանան մուծել էլեկտրաէներգիայի սակագինը, որ մարդասպանին ոչ թե պիտի ծախել ժողովրդին, այլ հանձնել էն երկրին որտեղ հանցագործություն է կատարել: Իսկ ընկալո՞ւմ է, որ սակագնի թանկացած մասը բյուջեից վճարելով, էնքան էլ բան չի փոխվում, որ բյուջեն էլ սպառողի գրպանն է: Ու իշխող դասակարգի նույն ջեբկիրությունն է(տես՝ «Նոր ժամանակ. ապստամբություն ընդդեմ ջեբկիրների» ), միայն էս մի ջեբը ոչ թե շալվարի վրա է, այլ կառավարությունում:

(далее…)

28.06.2015 at 09:33 Оставить комментарий

Предыдущие записи


Рубрики

դրոշմ

Art DIY բար gay Georgia homosexual Jehovah’s Witnesses Literature ԱՄՆ Ամերիկա Արթուր Իշխանյան Արմեն Շեկոյան Արտյոմ Խաչատրյան Բյուրակն Անդրեասյան Գասպար Չերազ Եհովայի վկա Զանգիլան Ինքնագիր գրական հանդես Լաչին Լևոն Ջավախյան Լևոն Տեր-Պետրոսյան Կարեն Ղարսլյան Համշեն Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն Հայ առաքելական եկեղեցի Հայկական ժամանակ Հնդկաստան Նաիրի Հունանյան Շուշան Ավագյան Ոսկե ծիրան Ռաֆայել Իշխանյան Ռաֆիկ Ժամկոչյան Ռոբերտ Քոչարյան Ռուբեն Մանգասարյան Սահակաշվիլի Սերժ Սարգսյան Վահե Բերբերյան Վիոլետ Գրիգորյան Վրաստան Տիգրան Սարգսյան Րաֆֆի Հովհաննիսյան Ցեղասպանություն Քաշաթաղ անմազ արձակ արվեստ արտագաղթ բանակ բանաստեղծություն գրականություն գրաքննություն երեխաներ երիկամի քար ժամանակակից արվեստ իրավունք լեսբուհի խղճի ազատություն կին կրթություն կրիշնայական կրոն հոգևորական հոկտեմբերի 27 հոմոսեքսուալ մարտի մեկ միասեռական շիշ հավաքող սահմանադրություն սեփականության իրավունք ցմահ դատապարտված փախստական փոքրամասնություն քաղաքականություն քաք ֆաշիզմ ֆիլմ

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Присоединиться к ещё 5 174 подписчикам

արխիվ

twitter-ը ցույց կտա վերջին թարմացումները

Follow Վահան Իշխանյան Vahan Ishkhanyan on WordPress.com

Отслеживать

Настройте получение новых записей по электронной почте.

Присоединиться к ещё 5 174 подписчикам

%d такие блоггеры, как: