ուսապարկ

10.06.2001 at 00:00 Оставьте комментарий

էս ա մոտիս փողը: 10 դրամ: ձեռ ե՞ս առնում: գնա-գնա: մոտս մի 20 դոլար կար, ի՞նչ էղավ: մերսի, վարպետ ջան: վարպետը քշեց, չթողեց էլ դուռը չխկացնեմ: երևի արագությունից ճամփին չխկում ա: լավ ա ձեռս դռան տակ չմնաց:

սպասի: ուսապարկը մեջքիս ա, բան չեմ մոռացել: բայց էսօր աչքիս շատ ծանր ա: երևի շատ եմ խմած: բայց խմած ժամանակ ուսապարկը պիտի ավելի թեթև լիներ: դե լավ զահլա չկա նայեմ:

աչքերս փակած էլ սեդայի տունը կգտնեմ, ինչքան էլ խմած լինեմ: մենակ` այ քեզ բան, մութ ա, դեմս չի էրևում ոտս ուղիղ ջրափոսի մեջ: ինչքան էլ խմած ըլնեմ, որ ոտս ջրափոսն ա ընկնում մեկ ա անտանելի անդուր ա: թխկ թխկ: ո՞վ ա: բացեք: ո՞վ ա: բացեք սեդային եմ ուզում: սեդա էստեղ չի ապրում, մի հարկ ներքև: խի էս ո՞ր հարկն ա: ձեն չկա: խի էս հինգերորդ հարկը չի՞: գոնե դուռը բացեր, տեսնեի ով ա: ձենը լավն էր: մեկ էլ տեսար ասեց համեցեք ու թազա ղուշ: սեդայից էդպես կպրծնեմ: որ խմած լինեմ` բարև թազա ղուշ: բայց ուսապարկս սենց ծանր չէր էղել:

աստիճաններով իջնել չի լնում: քիչ ա մնում տակը ճգռեմ: թկ թկ: ձեն չկա: թխկ թխկ: ձեն չկա: թրխկ թրխկ թրխկ: դուռը ջարդեցիր այ տղա: սեդան ձեռիցս բռնում ներս ա տանում: մութ: ինչի՞ լուսը չես վառում: որ պապին չարթնանա: պապիդ չմեռա՞վ: ի՞նչ ասեց: մեռավ, թե՞ չմեռավ: էս ինչ էր, ոտս: սուս, պապիկի կարի մեքենան: պապիկը կարում ա: չէ տատիկը: բան չի ջոկվում: ինչ լավ ա, որ էկար վաչո ջան, քեզ շատ էի կարոտել: սպասի ուսապարկը դնեմ: բեր: ինչ ծանր ա իսկապես: էրկուսով հազիվ ենք դնում:

դե արի: հավես ա, որ ոտիցդ թաց գուլպան հանում են ու ոտդ հովանում ա: էս շորերս արդեն վրաս չեն: դե բեր մտցնեմ, բեր: քունի ինձ: սպասի: ըհը: վաչո էդ բանը չանես: էս ի՞նչ ձեն էր: ականջիս լսվե՞ց: չէ ես էլ լսեցի: դու ո՞նց լսեցիր, ես եմ խմածը: դավայ դավայ: վաչո խնդրում եմ մի արա: սա արդեն ճչոց ա: էս որտեղի՞ց ճչոց: մի արա վաչո: սպասի ինչ-որ մեկը կա տանը:

սեդան վեր կացավ: պապիկը չի տատիկը չի: պապիկը մեռել ա: տատիկը չի մեռել: թե՞ հակառակը: լավ ձեն չկա արի: չէ չէ: սեդան չկա: ու՞ր ես: տեսնեմ ի՞նչ ձեն ա: արա դե արի էլի: սեդայի ձեռը մթի մեջ ոնց էլ բռնում եմ: արի: ու էրկու ձեռներով էրկու ծծերից` արի վրես: այ նորից կանգնում ա: նորից ճչոց` վաչո ջան, մի արա ես կմեռնեմ: իյա, էս լորիկի ձենն ա: լորիկս, էս որտե՞ղ ես: վաչո ջան մի արա, խնդրում եմ: սեդա մի հատ լուսը վառի: չի վառում: վառի, թե չէ վատանում եմ: մի վատանա, հիմա-հիմա: լորիկ ջան, սպասի հիմա քեզ գտնեմ: ստեղ եմ: դե վառի: լուսը աչքերս ծակում ա: լորիկ, ու՞ր ես: էստեղ եմ հիմար: վայ: ուսապարկից գլուխը հանել ա լորիկը աչքերին` արցունք: պռոշների անկյունները կախ: հոնքերը իրար հավաքած: լորիկ ջան էս դու էի՞ր ուսապարկում: ձեն չի հանում: լաց ա լինում: մենակ թեթև լացի հեկեկոցն ա լսվում: հեսա-հեսա, լորիկս: քաք եմ կերել, սպասի: հես ա հագնվեմ:

սեդա էս ու՞ր ա լորիկը: ի՞նչ լորիկ, գժվե՞լ ես: սպասի: ի՞նչ ա անում: անդամս բերանում ա: կանգնում ա, տես: մեկ ա, լորիկը ու՞ր ա: լսի ինչ լորիկ, ու ծծում ա: իմ լորիկը: քո լորիկը ստեղ ի՞նչ գործ ունի: ոնց թե, լուսը վառեցիր պատի տակ` մահճակալի դեմը լորիկն էր` ուսապարկի մեջ: վաչո ջան հարբած ես, աչքիդ տեսիլքներ են գալիս: իյա, ե՞ս, տեսի՞լք: գժվե՞լ եմ:

հեսա իսկականաից կգժվեմ մինչև չստուգեմ: պառկի վաչո ջան: չէ, էն կոմ: սեդան բռնել ա ինձ: ի՞նչ արիր լորիկիս, բեր ես կգժվեմ, ուզու՞մ ես գժվեմ, թող ինձ:

դու՞ռը որտեղ էր սրանց: հեսա կգտնեմ: հեսա: արի լուսը վառի: չկա էս սեդան: լավ հես ա ես կգտնեմ: ըհը, չխկ: էս միջանցքն ա` պապի կարի մեքենան: հա, իմացա: գնամ ննջարան: սեդա՞: սեդան անկողնում պառկած լաց ա լինում: սեդա՞: ձեն չի հանում: սեդա խոսի թե չէ սաղ շենքը ոտի կհանեմ: ի՞նչ ա: ուսապարկս ու՞ր ա: քեզ եմ հարցնում` ախչի, ուսապարկս ու՞ր ես պահել: ձեն չի հանում: արագ շորերս հագնեմ: գոռում եմ ամբողջ կոկորդով`ու՞ր ա ուսապարկս: ախ սիրտս: վաչո ջան ինչ էղավ: բժիշկ կանչի, սիրտս ա, գեշ սկսեց ցավալ: հես ա վաչո ջան, արի գնանք ուսապարկդ տամ: ձեռիցս քաշում գետնից բարձրացնում ա: ինքը առաջից` ես հետևից պատերին քսվելով, ձեռիցս քաշում ա:

լավ ստացվեց: սրտով վախցրի, լորիկի տեղը տարավ ցուց տա։ այ տենց կվախնաս: արի, վաչո ջան, արի: խոհանոցում տատը նստած ա թախտին, քնած չի: տատդ չէ՞ր մեռել: պապս: ու՞ր ա ուսապարկս: հեն ա: ուսապարկս պապի կողքը, ոտքերի մոտ թախտին հենած էր: վրան ինչ-որ փալաս փռած, շղթան քաշած, բերանը սկոչով փաթաթած: սկոչը պոկեցի, շղթան հենց քաշեցի, լավ էր, լորիկը գլուխը դուրս հանեց ու սկսեց վրա-վրա շնչել: խեղդվում էի հա: շուրթերը կապուտ: լորիկս, որ խեղդվես ես ոնց եմ ապրելու: ու լաց: էս ոնց եմ հեկեկում, ոնց, վերջը չի էրևում: ուսապարկը ուզեցի

բարձրացնեմ, որ մեջքիս գցեմ, ուժս չհերիքեց: սեդա օգնի: սեդան ուսապարկի տակից հրեց: ըհը, լավ ա, մերսի: գնացինք: ոտս կպավ տատի ոտին: վայ ես քու, լավ ա դեմը պատ էր բռնվեցի, թե չէ լորիկի հետ գյաբռլամիշ էի լինում: դուռը բաց: սեդան լուռ դուռը բացում ա: էլի կգա՞ս: ինչ գալ էհ:

ճամփին լորիկը ձեն չի հանում: ուսապարկից գլուխը հանել ու ձեն չի հանում: լորիկ մի բառ ասա` կգժվեմ: լորիկ, լավ էդ փոքր ուսապարկի մեջ ոնց տեղավորվեցիր: քո ձեռից ինչի մեջ ասես չեմ տեղավորվի: զարմանալու ա, բայց արդեն իրեք թաղամաս քայլում եմ ու չեմ հոգնում, մեջքիս ուսապարկը, ծանր` մեջը լորիկը, ու չեմ հոգնում, հակառակը, մի հիսում կիլոմետր էլ սենց կքայլեմ, մենակ թե լորիկս խոսի: լորիկ ինձ էլ չես սիրու՞մ: չի խոսում: երևի էլ չի սիրում: երևի էլ չես սիրում: դու որ ինձ թողնես ես էլի ալկաշ բոմժ կդառնամ, անկառավարելի, կընգնեմ փողոցները գլխիս մի փորձանք կգա: չի սիրում: փորձանք գա՞:

լուսը բացվում ա: լորիկ դու իմ միակ ապաստանն ես, որ ինձ լքես ես անապաստան կդառնամ: արդեն տուն հասանք: լրիվ օյաղացել եմ: էշ եմ էհ էշ: անասուն: մտնում եմ մուտք: արդեն դռան մոտ՝ վայ, լորիկ, ոնց եմ քեզ սիրում, մինչև կյանքիս վերջ առանց քեզ էլ իսկականից չեմ կարա: լորիկը հետևից գրկել ա վիզս ու այտը սեղմել այտիս:

2001թ.

Entry filed under: պատմվածք. Tags: .

եղբայրություն Կադրից դուրս մնացած թալան. կանանց ծրագիրը դուրս եկավ կանանց դեմ

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Рубрики

դրոշմ

Art DIY բար gay homosexual Literature ԱՄՆ Ամերիկա Արթուր Իշխանյան Արմեն Շեկոյան Արտյոմ Խաչատրյան Բյուրակն Անդրեասյան Բուզանդի փողոց Եհովայի վկա Զանգիլան Թուրքիա Ինքնագիր գրական հանդես Լաչին Լևոն Ջավախյան Լևոն Տեր-Պետրոսյան Կարեն Ղարսլյան Համշեն Հայ առաքելական եկեղեցի Հայկական ժամանակ Հնդկաստան Նաիրի Հունանյան Շուշան Ավագյան Ոսկե ծիրան Ռաֆայել Իշխանյան Ռաֆիկ Ժամկոչյան Ռոբերտ Քոչարյան Ռուբեն Մանգասարյան Ռուսաստան Սահակաշվիլի Սերժ Սարգսյան Սիրիա Վահե Բերբերյան Վիոլետ Գրիգորյան Վրաստան Տիգրան Սարգսյան Րաֆֆի Հովհաննիսյան Քաշաթաղ անմազ արձակ արվեստ արտագաղթ բանակ բանաստեղծություն գրականություն գրաքննություն երեխաներ երիկամի քար ժամանակակից արվեստ իրավունք լեսբուհի խղճի ազատություն կին կրթություն կրիշնայական կրոն հոգևորական հոկտեմբերի 27 հոմոսեքսուալ ձախ մարտի մեկ միասեռական շիշ հավաքող սահմանադրություն սեփականության իրավունք ցմահ դատապարտված փախստական փոքրամասնություն քաղաքականություն քաք ֆաշիզմ ֆիլմ

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Присоединиться к ещё 5 529 подписчикам

արխիվ

twitter-ը ցույց կտա վերջին թարմացումները

  • Կոչ հայ ժողովրդի ճնշվածներին, շահագործվածներին, հարստահարվածներին, ընչազուրկներին, անարդարության զոհերին, տնից... fb.me/BaEy0Z3w 1 hour ago
  • Ինքնագիր 7-ում 44 հեղինակ, 440էջ: շնորհանդեսը դեկտեմբերի 5-ին, ժամը 6-ին Կալումե բարում՝ Պուշկինի 56ա: Բայց արդեն... fb.me/5302DEdNy 14 hours ago
  • Վահան Իշխանյան. Սերժ Սարգսյանը հայելին է այն հասարակության, որի մազաթելերից է ինքը հյուսվել: Սերժ-հայելուն նայում... fb.me/7Ym8MuquZ 1 day ago
  • Ինքնագիր 7-ում 44 հեղինակ, 440էջ հարցրեք գրախանութներում. Մետրո, Արտբրիջ, Բյուրոկրատ fb.me/PsKqj1eY 1 day ago
  • Finding Warmth: Re-settlers search for opportunity in Lachin Corridor vahanishkhanyan.wordpress.com/2003/06/10/fin… https://t.co/qDPpaZBX3v 1 day ago
Follow Վահան Իշխանյան Vahan Ishkhanyan on WordPress.com

%d такие блоггеры, как: