Տուպամարոսից մինչև Սասնա ծռեր. Ընդհանրություններ և տարբերություններ

Հեղափոխականները մեքենաներ են գողանում, որոնք օգտագործում են  պաշտոնյաներ առևանգելու համար, իսկ պատանդներին հարցաքննելով հրապարակայնացնում են ոստիկանության ոճիրները:

Ուրուգվայում գործող Տուպամարոս արմատական ձախ խմբավորման մասին պատմող Կոստա Գավրասի «Արտակարգ դրություն» ֆիլմը(Осадное положение,  ֆր. État de siège)  անհրաժեշտ է նայել պատկերացնելու համար, որ Հայաստանը այն ունիկալ երկիրը չի, ուր զինված խմբին աջակցություն են հայտնում լայն զանգվածները: Ֆիլմը նկարհանավել է իրական փաստերի հիման վրա:

(далее…)

06.08.2016 at 09:04 Оставьте комментарий

Սև բլոկ. Պատմություն բռնության և սիրո մասին

Դուք կարող եք ինքներդ ձեզ հարց տալ, թե արդյո՞ք կարելի է բռնություն համարել ունեցվածք ու առարկաներ ոչնչացնելը: Իսկ եթե հենց էդպես էլ կա, ո՞վքեր են արդյոք իրական վանդալները: Մի քանի գրասեղան ու ապակի կոտրողնե՞րը, թե՞ նրանք, որ թալանում ու ավիրում են մեր մոլորակը:

Continue Reading 13.07.2016 at 09:00 Оставьте комментарий

ՀՆԴԿԱՍՏԱՆ ԻՄ ՍԵՐ

— Կարոտում եմ Հնդկաստանը:

— Ինչն եք կարոտում:

— չգիտեմ, կարոտում եմ:

— որ մտածեք, կոնկրետ կիմանաք ինչն եք կարոտում:

Ուրեմն, մտածեմ: Արշալույսը հոգեբան է, ու գիտի, որ ամեն զգացմունք էլ կարող ես բացատրել, թե ինչից է առաջացել: Չորս ամիս աշխատել է  Մոմբայի համալսարանում, հիմա էլ գնալու է Բանգալոր չորս ամսով: Հնդկաստանի սերը մեզ բերեց Սիրահարների այգի:

— Կարոտել եմ ձեռքով ուտելը: Վրիդնավանում տաճարում, պրասադ(Աստծո մուրտիին՝ արձանին առաջրկված կերակուրը, որ հետո բաժանում են մարդկանց) էին բաժանում, գդալ չունեի, որ ուտեմ:  Բոլորը ձեռքով էին ուտում: Վերջը ինչ-որ տեղից գտա: Լավ, էս մի անգամ գդալ գտնվեց, բա հետո՞ ինչ անես: Տաճարներում պրասադի համար մետաղե ափսեները շարված են, բայց գդալ չկա: Ճաշարաններում էլ, ճիշտ ա, գդալ կա, բայց հնդիկները ձեռքով են ուտում: Ես էլ սկսեցի ձեռով ուտել, մեկ էրկու, սկզբում դժվար էր, մատներիդ մեջ հավաքես բրինձը կամ դալը, տանես բերանդ էնպես, որ չթափվի, գլուխդ ես իջացնում, ափսեն մոտեցնում: Բայց հետո սովորեցի, դիք նստած, ափսեն հատակին, հանդարտ մատներով բրինձը հավաքում, տանում ես բերանդ:  Ու մեկ էլ զգում ես որ ինչ որ ավելորդությունից ազատվել ես:

1navadvip1

Պրասադ Նայարանա Գոսվամի Մահարաջի տաճարում

Կարոտել եմ հատակին նստելը: Դե տաճարներում պիտի գետնին նստես: Երկար խսիրը գցում են  ու շարքով, խելոք իրար կողք-կողքի նստում են հնդիկները՝  մետաղե ափսեն դիմացները, ճաշ բաժանողները շերեփով ճաշը լցնում են ափսեիդ մեջ: Առաջին անգամ երբ պրասադի էի, կողքս նստած մի եվրոպացի նկատողություն արեց, որ ափսեն խսիրի վրա էր հայտնվել, չգիտեմ ինչի, ափսեն պիտի խսիրին չդիպչի: Բայց հետո հասկացա, որ եվրոպացու քթիմազություն էր: Ամիսների ընթացքում նկատեցի, որ ափսեն կկպնի խսիրին, չի կպնի, ոչ մեկի պետքը չէր:

(далее…)

26.06.2016 at 09:44 Оставьте комментарий

Իմ կորցրած ծովը գտա նամակի մեջ

«Հիմա ընկել ծով եք, ուզում, ծով ունեիք, չուզեցիք, ասիք մեզ պետք չի»,- հենց մի քիչ խմում էր, ասում էր ընկերս:

90-ականների կեսերն էր, ոչ նորմալ գործ կար, ոչ փող, ոչ հեռանկար, Երևանից դուրս ամենահեռուն, որ գնայինք Ծաղկաձորն էր, կամ, ասենք, Գյումրի ու վերջ: Ծովը երազանք: Էրկու կոպեկ փող ընկներ ձեռներս, խմիչքի էինք տալիս, որ կյանքի իմաստը մի քիչ հասկանալի դառնար: Իսկ երբ մի բաժակից հետո, հասկանում ես, որ արժի ապրել նույնիսկ սոված, ցուրտ, մութ անկախ Հայաստանում, ընկերս սկսում էր հեգնել նրանց ովքեր երկիրը քանդեցին, այսինքն հայրենասերներին:

(далее…)

25.06.2016 at 16:06 Оставьте комментарий

ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԲԵԼԳԻԱԿԱՆ ՈՃՈՎ

Թալիշում  մի տարեց կին հարցրել է լրագրողներին, թե՞ որտեղից են եկել: Լրագրողներից մեկը ասել է՝ Բրյուսելից: Թալիշցի կինը նայել է բրյուսելցուն ու ասել. «Զգույշ մնա, այնտեղ պայթյուններ են»:

Հայկ Խանումյան

 

 

Ռուանդա

 

Երկու հազար թութսի չէին կոտորվի, եթե բելգիացի խաղաղապահ զինվորները չթողնեին նրանց անպաշտպան:

Ռուանդայում 1994-ին իշխանությունը հանձին հութուների վերնախավի պետական բոլոր մարմիններին հրահանգում է թութսիներին կոտորել:

RWANDA. 1994. As a harbinger of the slaughter inside, a decaying corpse lies in front of the entrance of the parish church of Nyarubuye. Over 1000 refugees, perhaps as many as 5000, were killed in the seminary.

RWANDA. 1994. As a harbinger of the slaughter inside, a decaying corpse lies in front of the entrance of the parish church of Nyarubuye. Over 1000 refugees, perhaps as many as 5000, were killed in the seminary.

(далее…)

23.04.2016 at 13:32 Оставьте комментарий

Ի՞նչ քաղաքկրթական ստանդարտներում են Սաուդիան Արաբիան և վրացական վեպը. բացատրում է Անուշ Սեդրակյանը

Սեդրակյանի քաղաքական հայացքները զուգադրելով գրականագիտականին, պարզ է դառնում թե ինչու է վրացական վեպը «քաղաքակրթական ստանդարտների» մեջ, իսկ հայկականը «դուրս», Վրաստանը ձգտում է մտնել ՆԱՏՕ, իսկ Հայաստանը Եվրասիական համագործակցություն է մտել:

Continue Reading 05.03.2016 at 11:19 Оставьте комментарий

ԾՈՒԽԸ ԴՈՒԲԼԻՆՈՒՄ

«Խաչքարը էստեղ է դրվելու, Էս մարգերը կհանվեն, կմարքվի ամբողջ»,- Արամը ցույց է տալիս էն տեղը ուր պիտի դրվի Դուբլինի Սուրբ երրոդության տաճարի բակում:

Մինչ կհանդիպեինք Չաղլոյին ով կբացատրեր թե ինչպես պիտի հարուստերի ձեռից փողերը առնել ու բաժանել մեր մեջ(տես «Դուբլինցիները»), եղանք էն տեղը ուր պիտի դրվեր Իռլանդիայի հայ համայնքի գլխավոր ձեռքբերումը՝ Ցեղասպանության զոհերի հիշատակի խաչքարը՝ Դուբլինի Սուբր երրոևդության տաճարի բակում էնտեղ, ուր դեկորատիվ սիզամարգերն են:

Արամը հպարտորեն պատմում էր, թե ինչպես են աշխատել, որ հոգևոր ղեկավորությունը ցանկություն հայտնի Դուբլինի ամենահեղինակավոր տաճարում դնել հուշարձանը ու նաև:

Դուբլինի Սուրբ երրոդության տաճարը

Դուբլինի Սուրբ երրոդության տաճարը

Արամը IT-իչնիկ է, Երևանում աշխատել է Սինոփսիսում, բայց որ տեսա խաչքարի իր նկարած էսքիզը, հասկացա որ եթե խաչքարի գործ աներ, խաչքար սարքողների հացը կկտրվեր: Ուրեմն, Արամը հպարտությամբ ցույց է տալիս իր գծագրած խաչքարը, նկարը ուղարկել են Երևան, քանդակել են, և հիմա ուր որ է կհասնի Դուբլին ու դեկտեմբերի 5-ին պիտի դրվի տաճարի բակում: Մի 25 օրից, իսկ ես արդեն Երևանում կլինեմ:

(далее…)

23.02.2016 at 19:43 Оставьте комментарий

Предыдущие записи Следующие записи


Рубрики

դրոշմ

Art DIY բար homosexual Literature ԱՄՆ Ամերիկա Արթուր Իշխանյան Արմեն Շեկոյան Արտյոմ Խաչատրյան Բյուրակն Անդրեասյան Բուզանդի փողոց Դուբլին Եհովայի վկա Զանգիլան Թուրքիա Ինքնագիր գրական հանդես Իռլանդիա Լաչին Լևոն Ջավախյան Լևոն Տեր-Պետրոսյան Կարեն Ղարսլյան Համշեն Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն Հայ առաքելական եկեղեցի Հայկական ժամանակ Հնդկաստան Նաիրի Հունանյան Նիկոլ Փաշինյան Շուշան Ավագյան Ոսկե ծիրան Ռաֆայել Իշխանյան Ռաֆիկ Ժամկոչյան Ռոբերտ Քոչարյան Ռուբեն Մանգասարյան Ռուսաստան Սահակաշվիլի Սերժ Սարգսյան Սիրիա Վիոլետ Գրիգորյան Վրաստան Տիգրան Սարգսյան Րաֆֆի Հովհաննիսյան Քաշաթաղ անմազ արձակ արվեստ արտագաղթ բանակ բանաստեղծություն գրականություն երեխաներ երիկամի քար ժամանակակից արվեստ իրավունք լեսբուհի խղճի ազատություն կրթություն կրիշնայական կրոն հոգևորական հոկտեմբերի 27 հոմոսեքսուալ ձախ մարտի մեկ միասեռական շիշ հավաքող սահմանադրություն սեփականության իրավունք ցմահ դատապարտված փախստական փոքրամասնություն քաղաքականություն քաք ֆաշիզմ ֆիլմ

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Присоединиться к ещё 5 750 подписчикам

արխիվ

twitter-ը ցույց կտա վերջին թարմացումները

  • երկու ձեն վանական ճամփորդում են։ Ճամփին մի կին է հանդիպում, խնդրում է գետը անցկացնել, նրանցիցի մեկը գրկում է... fb.me/9gG0YXjtX 1 week ago
  • 5 of 5 stars to Beloved by Toni Morrison goodreads.com/review/show/20… 1 week ago
  • fb.me/9fq6X3E8B 1 week ago
  • Aida Papikyan Աիդա Պապիկյան. Հարաբերությունները բանակում. «Մի անգամ ինքը բան ասեց, որ ակնհայտ աբսուրդ էր, ես... fb.me/3JuPqgsRY 1 week ago
  • Անտիպ Որբունի. հայր Նորվան վարդապետը ինծի ըսած էր, որ ալ հիմա կրնամ հանգիստ ըլլալ, ձէր կինը ձեզմէ հեռացուցի, որ... fb.me/xukRuFDv 2 weeks ago
Follow Վահան Իշխանյան Vahan Ishkhanyan on WordPress.com

%d такие блоггеры, как: