Posts tagged ‘շիշ հավաքող’

Ընտանիքի հույսը. դեռահաս փախստականը դպրոցը փոխում է առևտրի հետ, որպեսզի կերակրի ընտանիքը

Ընտանիքի կերակրողը

Դավիթ Անտոնյանը 15 տարեկան է և ընտանիքի միակ կերակրողն է։ Ամեն օր նա Աբովյանից Երևան է գալիս (20 կմ), ապակյա շշեր հավաքում տներից, որոնք հանձնում է խանութ ու ստացած գումարով ընտանիքին սնունդ ապահովում։

Անտոնյանների ընտանիքը՝ Դավիթը, նրա 12-ամյա քույրը՝ Մարինեն, և նրանց մայրը՝ Կարինեն, փախստականներ են Ադրբեջանից: Փախել են Բաքվից 1989 թվին, երբ հայերի համար Ադրբեջանում մնալն այլևս ապահով չէր։

Հայրը տարիներ առաջ գնացել է Ռուսաստան, և նրանից ոչ մի տեղեկություն չկա։ Կարինեն սրտային անբավարարություն ունի, և արդեն 3 տարի է, ինչ չի կարող աշխատել։

Ընտանիքի հոգսն ամբողջությամբ ընկած է դեռահաս տղայի ուսերին:

«Դավիթը լավ էր սովորում։ Բայց արդեն 2 տարի առաջ միտքը աշխատանքին էր ուղղված, սովորելու մասին էլ չէր մտածում, — ասում է Կարինեն: — Երբ նեղվում էի, բողոքում էի, ասում էի, թե ինձ համար ինչքան դժվար է, ասում էր` մա՛մ, մի տարի էլ դիմացի, 8-ը ավարտեմ, կգնամ կաշխատեմ, քեզ կօգնեմ»։

Հինգ ամիս առաջ Դավիթն ավարտեց 8-րդ դասարանը և սկսեց աշխատել՝ Երևանում շշեր գնելով կամ հավաքելով ու հետո վերավաճառելով:

(далее…)

12.12.2003 at 00:00 Оставьте комментарий

Դատարկ շշեր. Հայաստանի «բոմժերի» դժվար կյանքը

 

Տուն...

Տուն...

 

Արթուրը գիշերը ժամը երկուսի մոտ դուրս է գալիս աշխատանքի՝ շենքերի աղբանոցներում շիշ հավաքելու:

«Եթե ձեռդ կպավ աղբին՝ բոմժ ես», — ասում է Արթուրը։

«Բոմժ»-ը ռուսական հապավում է, որ նշանակում է «մարդ առանց որոշակի բնակավայրի»։ Նրա ձեռքը կպավ աղբին, և նա դարձավ թափառաշրջիկ 4 տարի առաջ, երբ այլ եկամտի աղբյուր չունենալով՝ ընտանիքից հեռանալով և օղու հետ ընկերանալով՝ անցավ հասարակությունը բոմժերից բաժանող սահմանը:

«Այո, ես բոմժ եմ՝ բեզ ապրեդելյոննովո մեստա ժիտելստվա. ես չունեմ մշտական ապրելու տեղ»։

(далее…)

26.09.2003 at 00:00 1 комментарий


Рубрики

դրոշմ

Art DIY բար homosexual Literature ԱՄՆ Ամերիկա Արթուր Իշխանյան Արմեն Շեկոյան Արտյոմ Խաչատրյան Բյուրակն Անդրեասյան Բուզանդի փողոց Դուբլին Եհովայի վկա Զանգիլան Թուրքիա Ինքնագիր գրական հանդես Իռլանդիա Լաչին Լևոն Ջավախյան Լևոն Տեր-Պետրոսյան Կարեն Ղարսլյան Համշեն Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն Հայ առաքելական եկեղեցի Հայկական ժամանակ Հնդկաստան Նաիրի Հունանյան Նիկոլ Փաշինյան Շուշան Ավագյան Ոսկե ծիրան Ռաֆայել Իշխանյան Ռաֆիկ Ժամկոչյան Ռոբերտ Քոչարյան Ռուբեն Մանգասարյան Ռուսաստան Սահակաշվիլի Սերժ Սարգսյան Սիրիա Վիոլետ Գրիգորյան Վրաստան Տիգրան Սարգսյան Րաֆֆի Հովհաննիսյան Քաշաթաղ անմազ արձակ արվեստ արտագաղթ բանակ բանաստեղծություն գրականություն երեխաներ երիկամի քար ժամանակակից արվեստ իրավունք լեսբուհի խղճի ազատություն կրթություն կրիշնայական կրոն հոգևորական հոկտեմբերի 27 հոմոսեքսուալ ձախ մարտի մեկ միասեռական շիշ հավաքող սահմանադրություն սեփականության իրավունք ցմահ դատապարտված փախստական փոքրամասնություն քաղաքականություն քաք ֆաշիզմ ֆիլմ

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Присоединиться к ещё 5 750 подписчикам

արխիվ

twitter-ը ցույց կտա վերջին թարմացումները

  • երկու ձեն վանական ճամփորդում են։ Ճամփին մի կին է հանդիպում, խնդրում է գետը անցկացնել, նրանցիցի մեկը գրկում է... fb.me/9gG0YXjtX 1 week ago
  • 5 of 5 stars to Beloved by Toni Morrison goodreads.com/review/show/20… 1 week ago
  • fb.me/9fq6X3E8B 1 week ago
  • Aida Papikyan Աիդա Պապիկյան. Հարաբերությունները բանակում. «Մի անգամ ինքը բան ասեց, որ ակնհայտ աբսուրդ էր, ես... fb.me/3JuPqgsRY 1 week ago
  • Անտիպ Որբունի. հայր Նորվան վարդապետը ինծի ըսած էր, որ ալ հիմա կրնամ հանգիստ ըլլալ, ձէր կինը ձեզմէ հեռացուցի, որ... fb.me/xukRuFDv 2 weeks ago
Follow Վահան Իշխանյան Vahan Ishkhanyan on WordPress.com

%d такие блоггеры, как: