Թիֆլիսյան կոնֆերանս. թուրքական հայաֆոբիայի հիշատակումը մարեց հայ-ադրբեջանցի ջերմությունը

16.11.2011 at 22:22 Оставьте комментарий

ես, Հասմիկը, Վահեն

«Слово անձրև что означает по грузински?»,- հարցնում եմ Ալեքսին: «Дрочить. а по армянски?»: «Дождь. Значит, когда дождь идет небо дрочит на нас»: Սա եղավ կովկասյան ինքնության ևս մի հայտնագործություն՝ երկու լեզուների համագործակցությունից ստեղծվեց անձրևի իրական պատճառը: Եվ երբ երեկոյան գրող և ինտելեկտուալ թամադա Զուրաբ Կարոմիձեն ինձ հանձնեց սերտեֆիկատ «Կովկասյան գրականության մեջ ունեցած ներդրման համար» ու նույնիսկ Վահե Բուդումյանի անգլերեն ընթերցած պատմվածքիս հատվածի վերաբերյալ այնպիսի գովեստներ շռայլեց, որի մի տոկսին էլ Երևանում չէի արժանացել, հակառակը ավելի շատ լսել էի՝ Վահան ջան էս ինչ ապուշություն ես գրել, ես ինձ սերտեֆիկատին լրիվ արժանի համարեցի. փաստորեն Սայաթ Նովա էլ դարձա:

Բայց Զուրաբը նաև ասաց՝ ոչ Վահան, սխալ ես, միայն լեզուն չի ինքնությունը, այնուամենայնիվ կա կովկասյան ինքնություն: Գուցե: Ես մի օր ուշ էի հասել ու չէի հասցնել մասնակցել առավոտյան բաղնիքին, ուր կովկասյան ժողովուրդների գրողները ՝ հայերը, ադրբեջանցիները և վրացիները ինքնության մկրտություն էին անցել ադրբեջանցի քիսաչիի ձեռքից:

Ֆեստիվալ Թիֆլիսում՝ «Կովկասյան ինքնությունը և գրականությունը», կազմակերպիչ «Սիեստա» հրատաարակչություն, Հայաստանից՝ ես, Վահե Բուդումյանը ու Հասմիկ Սիմոնյանը: «Կետևան, ես միայն հայերեն ելույթ կունենամ», «ձեզ համար մենք կբերենք հայերենի թարգմանիչ»,-ֆեյսբուքյան նամակով ընդառաջեց բարեհամբույր Կետին ու նոյեմբերի 10-ին ժամը երեքի կողմերը շնորհակալություն հայտնեցի թարգմանիչ Զոյային հրավիրելու համար՝ «քանի որ ինքնության վերաբերյալ միայն հայերեն պետք է խոսել, քանի որ իմ միակ ինքնությունը հայերենն է, ինչպես պապո Կառլոն Բուրատինոյին փայտից է սարքել, այնպես էլ ինձ հայերենից են սարքել: Եվս մի ինքնության խնդիր: Նաև ես գալիս եմ Թուրքիայից, գնացել էի համշենցիների մասին ակնարկներ գրելու, ուրեմն համշենցիները երեք խմբի են բաժանվում՝ քրիստոնյա, որոնք բնակվում են Աբխազիայում և Կրասնոդարում, հայ են և մյուս երկու խումբը Թուրքիայում են բնակվում՝ մուսուլման համշենցիները՝ մի մասը հայախոս՝ համշենի բարբառով են խոսում, մյուս մասը՝ թրքախոս, այսինքն և թրքախոս են և մուսուլման, բայց իրենց համշենցի են անվանում: Հայախոս մուսուլման համշենցիների հետ շփումները նորմալ էր և հանգիստ նյութեր հավաքեցի, իսկ թուրքախոսների շրջանում հնարավոր չեղավ նյութ հավաքել: Ես խնդրեցի մի թրքախոս համշենցի լրագրողի, ով երկու գիրք է գրել համշենցիների վերաբերյալ ինձ ծանոթացնի հացթուխ արհեստավորի հետ, համշենցիները հայտնի են որպես հացթուխներ: Նա ասաց չարժի, եթե իմանան որ Հայաստանից եք կարող է լուրջ պրոբլեմներ առաջանան, լավ, ասում եմ, գուցե փորձենք: «Գիտեք,-ասում է նա,- ես մի հոդված էի գրել հարցականով՝ «արդյո՞ք համշենցիները հայեր են եղել», տպվելուց հետո ինձ սպառնալիքներ տեղացին, ես շատ վախեցած էի, նույնիսկ ասեցի որ եթե ինձ բան պատահի ուրեմն էդ հոդվածի համար է: Ինձ գտնելը շատ հեշտ է, ինչպես սպանեցին Հրանտ Դինքին, նույնը ինձ էլ կարող են անել»: Մի ծեր գյուղացի էլ ինձ տեսնելով ուրախ մոտեցավ՝ «չասես թե մենք ծանոթ չենք, քո դեմքը ինձ շատ ծանոթ է», «դժվար,-ասեցի,- ես Հայաստանից եմ»: Գյուղացին շոււռ եկավ ու տուն մտավ: Վահեն նոր ասաց՝ «Մշակութային ինքնության ձևակերպումը ենթադրում ա նաև «Ուրիշի» ու «Նման»-ի ձևակերպում, որ ինքության մասին մտածելն ու գրելը կապված ա վախի հետ` հնարավոր ա հայտնաբերել, որ ասենք հարևանիդ համար դու ես «Ուրիշ»-ը»: Եվ ինչպես ձևակերպվեց(կարծեմ Զուրաբը ասեց) без другого нет меня -առանց ուրիշի ես չկամ, այդպես էլ առանց թուրքերի ատելության ես չկամ՝ հայկական ինքնությունը չկա, իմ ինքնությունը ձևավորեց հայերի նկատմամբ ատելությունը, ես գնացել էի որպես լրագրող նյութ անելու, բայց ինձ ընդունում են որպես հայ և այդ ատելությունը ձևավորում է իմ հայ ինքնությունը»:

Կոկվկասյան ինքնություն. երբ կոնֆերասնի ժամանակ ծխում են ցուրտ դահլիճում

Ադրբեջանցի բանաստեղծուհի Ռաբիգա Նազիմգիզին իմ մեջ տեսավ Ղարաբաղը իր ձեռքից խլող ագրեսորին ու կատարեց հայկական պատվիրակությանը տեղը դնելու իր պարտքը՝ «Հարևանը յուրցնում է հարևանի մշակույթը…» (ի՞նչ նկատի ուներ, արդյո՞ք, որ համշենցիներին յուրացնում են հայերը, եսիմ): Մոդերատորը ընդհատեց, փորձեց նրա վրդովմունքը մեղմել, բայց Ռաբիգան չէր կարող զիջել ադրբեջանական դիրքերը միջազգային ասպարեզում՝ «մինչև այս երիտասարդի հայտնվելը, ամեն ինչ լավ էր մենք խաղաղ ու համերաշխ քննարկում էինք կովկասյան մեր ընդհանուր ինքնության խնդիրները( ընդհանուր խոհանոց, երաժշտություն), նա եկավ և շատ վտանգավոր բան ասաց՝ ատելության վերաբերյալ, հաշվի չառնելով, որ մենք ունենք թուրքական արմատներ և հիմա կոնֆլիկտային իրավիճակ է»:

Երեկոյան Ռաբիգային աներեսաբար մեկնեցի բաժակս և նրա մեջ Ղարաբաղը հետ ստանալու պահանջը զիջեց բարեկրթությանը ու թեև մռայլ, հայացքը խոնարհած, որ չտեսնի ագրեսորի արյունարբու աչքերը, այնուամենայնիվ չխկացրեց:

«Նախաճաշին ադրբեջանցիներին բարևեցի, մեկը հազիվ գլխով արեց, մյուսը ընդհանրապես չշարժվեց»,- պատմում եմ հաջորդ օրը Հասմիկին ու Վահեին: «Բա ինձ, մինչև երեկ էդ պամտությունը Ռաբիգան հետս անկեղծացել էր, կյանքը պատմեց, որ բաժանվել ա ամուսնուց, մենակով երեխային ա մեծացնում, իսկ հիմա հետս չի շփվում ընդհանրապես»,-ասում ա Հասմիկը: Ուրեմն փչացրի հայ-ադրբեջանական իդիլիան: Հաջորդ հանդիպմանը Հասմիկը նվեր չի տանի իր ադրբեջանուհի ընկերուհուն, ինչպես մի թիֆիսյան սեմինարի հայ լրագրողն էր հայկական սիգարետ նվեր տանում ադրբեջանցի կոլեգային:

Բայց ես իմ ինքնությունը կրկին գտա, երբ գրական կաֆեում ադրբեջաներեն-վրացերեն թարգմանիչ ադրբեջանցի Օկտար Կազումովին դաշնամուր էր նվագում ու ադրբեջանուհի բանաստեղծուհիները երգում էին՝ ջու-ջու-ջուջալարի: Ես սպասում էի որ դռները կբացվեն ու Նու Պագադին վանդակի մեջ թռչկոտելով կհայտնվի: Բայց Նու Պագադին չեկավ. խեղճ վոլկը սովետական ինքնությունն էր, էլ ոնց գար, եթե սովետը էլ չկա:

Կովկասյան ինքնության որոնումը մեզ տարավ Օկուպացիայի թանգարանը, որտեղ էլի մեր սովետական անցյալն էր մի տարբերությամբ. 37թվի բռնությունների վկայությունները դրված են 2008-ի ռուս-վրացական պատերազմի կադրերի կողքը: Պարզ ա, Սահակաշվիլին իր ցխինվալյան անհաջողությունն է ծածկում 37-ով` շահարկելով ստալինյան զոհերի արյունը, յանիմ՝ տեսեք, ես Ցխինվալի չեմ մտել, օսերին ու աբխազներին էլ չէի ուզում կզցնել, համ 37թվի կոնցլագերները համ Գորին ռմբակոծողը նույն կայսրությունն ա:

Entry filed under: խոհ. Tags: , .

Конференция в Тбилиси: Турецкую армянофобию загасила армяно-азербайджанская теплота Մարզպետի վաստակած իրավունքը. բայց նայած թե ինչ կին ես ծեծում

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Рубрики

դրոշմ

Art DIY բար gay homosexual Literature ԱՄՆ Ամերիկա Արթուր Իշխանյան Արմեն Շեկոյան Արտյոմ Խաչատրյան Բյուրակն Անդրեասյան Բուզանդի փողոց Եհովայի վկա Զանգիլան Թուրքիա Ինքնագիր գրական հանդես Լաչին Լևոն Ջավախյան Լևոն Տեր-Պետրոսյան Կարեն Ղարսլյան Համշեն Հայ առաքելական եկեղեցի Հայկական ժամանակ Հնդկաստան Նաիրի Հունանյան Շուշան Ավագյան Ոսկե ծիրան Ռաֆայել Իշխանյան Ռաֆիկ Ժամկոչյան Ռոբերտ Քոչարյան Ռուբեն Մանգասարյան Ռուսաստան Սահակաշվիլի Սերժ Սարգսյան Սիրիա Վահե Բերբերյան Վիոլետ Գրիգորյան Վրաստան Տիգրան Սարգսյան Րաֆֆի Հովհաննիսյան Քաշաթաղ անմազ արձակ արվեստ արտագաղթ բանակ բանաստեղծություն գրականություն գրաքննություն երեխաներ երիկամի քար ժամանակակից արվեստ իրավունք լեսբուհի խղճի ազատություն կին կրթություն կրիշնայական կրոն հոգևորական հոկտեմբերի 27 հոմոսեքսուալ ձախ մարտի մեկ միասեռական շիշ հավաքող սահմանադրություն սեփականության իրավունք ցմահ դատապարտված փախստական փոքրամասնություն քաղաքականություն քաք ֆաշիզմ ֆիլմ

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Присоединиться к ещё 5 529 подписчикам

արխիվ

twitter-ը ցույց կտա վերջին թարմացումները

  • Կոչ հայ ժողովրդի ճնշվածներին, շահագործվածներին, հարստահարվածներին, ընչազուրկներին, անարդարության զոհերին, տնից... fb.me/BaEy0Z3w 1 hour ago
  • Ինքնագիր 7-ում 44 հեղինակ, 440էջ: շնորհանդեսը դեկտեմբերի 5-ին, ժամը 6-ին Կալումե բարում՝ Պուշկինի 56ա: Բայց արդեն... fb.me/5302DEdNy 14 hours ago
  • Վահան Իշխանյան. Սերժ Սարգսյանը հայելին է այն հասարակության, որի մազաթելերից է ինքը հյուսվել: Սերժ-հայելուն նայում... fb.me/7Ym8MuquZ 1 day ago
  • Ինքնագիր 7-ում 44 հեղինակ, 440էջ հարցրեք գրախանութներում. Մետրո, Արտբրիջ, Բյուրոկրատ fb.me/PsKqj1eY 1 day ago
  • Finding Warmth: Re-settlers search for opportunity in Lachin Corridor vahanishkhanyan.wordpress.com/2003/06/10/fin… https://t.co/qDPpaZBX3v 1 day ago
Follow Վահան Իշխանյան Vahan Ishkhanyan on WordPress.com

%d такие блоггеры, как: